|
انتخابات در اوج شگوه و عظمت برگزار شد. این انتخابات میتوانست جلوهی اتحاد ملت باشد و ایران را به اوج عزت در دنیا برساند؛ اما پس از انتخابات، عدهای آگاهانه و با علم به عدم وجود مشکل جدی در انتخابات، ادعای تقلب را مطرح نمودند و عدهای ناآگاه و فریبخورده را به دنبال خویش به راه انداختند. آنها مانع رسیدن نظام اسلامی به قلهی عظمت شدند و ضربهای سهمگین به نظام وارد ساختند، اما نظام از خود سعهی صدر نشان داده و برخوردی با آنها نکرد. سران شکست خورده که تودهنی محکمی از مردم در جریان انتخابات خورده بودند، دیگر چیزی برای از دست دادن نداشته و هر روز گستاختر از روز قبل، کلماتی نسنجیده (و شاید کاملاً سنجیده!) و تحریکآمیز بر زبان خود جاری میساختند. علیرغم تأکیدات ولی فقیه جامعه، آنها هوادارانشان را که البته روز به روز از تعدادشان کاسته میشد، به آشوب و اغتشاش دعوت میکردند، اما نظام اسلامی همچنان صبورانه آنها را تحمل مینمود. سران فتنه که به بهانهی تقلب در انتخابات کار خود را آغاز کرده بودند، پا را فراتر نهاده و به معارضهی با نظام پرداختند. آنها که خود را یار امام میپنداشتند، اکنون ولایت فقیهی را که امام بنیان نهاده بود، هدف قرار داده بودند. آنها که خود را به هر بهانهای به امام منتسب مینمودند، گویا این جملهی امام را که «پشتیبان ولایت فقیه باشید تا به مملکت شما آسیبی نرسد»، از یاد برده بودند. امام عظیمالشأن در روزگاری نه چندان دور فرموده بودند که اگر روزی دشمن از شما تعریف و تمجید کرد باید آن روز را عزا بگیرید و بدانید که مسیر اشتباهی را در پیش گرفتهاید، اما ظاهراً حافظهی مثلث فتنه یعنی میرحسین موسوی، مهدی کروبی و محمد خاتمی ضعیف شده بود و شاید به نفعشان بود که ضعیف شود. در این زمان، افراد مذکور همنوا با آمریکای جنایتکار، اسرائیل خونخوار و همپیمانانشان، ریشهی نظام اسلامی را نشانه گرفته بودند. امام روز قدس را پایهگذاری نمود چون فلسطین را پارهی تن اسلام میدانست اما این جماعت منافق در روز فلسطین شعار «نه غزه نه لبنان» سر میدادند! امام فرموده بود که «جمهوری اسلامی، نه یک کلمه کم و نه یک کلمه زیاد» اما آنها دم از جمهوری ایرانی میزدند! این جریانات وهم و خیال نبود بلکه آن را همه دیدند. اما نظام همچنان با آنها مماشات مینمود. گام بعدی فتنهگران، جسارت علنی به امام راحل و رهبر معظم انقلاب بود. گستاخی را تا بدان حد رسانده بودند که عکس امام را به آتش کشیدند. سران فتنه که خود را پیروان راستین امام میدانستند (و البته دیگر چهرهی واقعی خود را به همگان نشان داده بودند)، نه تنها چنین هتک حرمتی را محکوم نکردند که به دنبال پاک کردن صورت مسئله بودند و صداوسیما را بابت پخش این واقعهی دردناک و البته روشنگرانه ملامت نمودند چرا که ماهیت جریان حامی آنها را آشکار می ساخت. اما خطمشی نظام همچنان مدارا با آنها بود. اما پس از دروغ بزرگ تقلب در انتخابات، دعوت مردم به اغتشاش و آشوب، زیر پا نهادن آرمان فلسطین و اسلامیت نظام، زیر سؤال بردن ولایت فقیه، جسارت به امام و مقام معظم رهبری و معارضه با نظام، آنها بیشرمانه در روز عاشورای حسینی که آسمان و زمین بر عزیز زهرا میگریست، به عزاداران حسینی حملهور شده به شادی و سوت و کف پرداختند، همانگونه که آل زیاد و آل مروان در این روز به شادی پرداختند «وَ هذا یومٌ فَرِحَت بِه آلُ زیادٍ و آلُ مروان بِقَتلِهِمُ الحُسَینِ صَلَواتُ الله علَیه» و به هم تبریک میگفتند همانگونه که بنیامیه در روز عاشورا به یکدیگر تبریک میگفتند «یومٌ تَبَرّکَت بِه بَنو أمَیَّه». به تخریب بیتالمال پرداخته و اموال مردم را به آتش کشیدند تا نهایت پستی و رذالت خود را به همگان نشان دهند. جالب آن که سران فتنه با کمال وقاحت و بیشرمی، به جای محکوم نمودن این رفتار ضددینی و ضد انسانی و شادمانی منافقان در روز حزن اهلبیت، باز هم اصل نظام را نشانه گرفته و از آشوبگران بیدین حمایت نمودند و البته این امر دیگر تعجب برانگیز نبود چرا که انتظاری جز این، از آنها نمیرفت. گاهی از این که می شنویم شمرابن ذیالجوشن از یاران أمیرالمؤمنین بود و کمر به قتل فرزند علی بست متعجب میشویم؛ اما امروز چنین رفتاری را از برخی به وضوح میبینیم. کسانی که با نام امام به میدان آمدند دیگر کوچکترین عقیدهای به او و آرمان او ندارند و در مقابل امام ایستادهاند و هوادارانشان نه تنها امام و نه ولایت را نمیپذیرند که عکس او را به آتش میکشند. و اما دیگر بس است؛ مدارا بس است؛ صبوری بس است؛ مماشات دیگر بس است؛ بر همگان واضح است که به میزان کافی، فرصت به این بیشرمان داده شد تا به آغوش اسلام و انقلاب و مردم بازگردند؛ اما گویی به قول رهبر انقلاب، آنها خود تلاش میکنند تا از نظام فاصله بگیرند. امیدواریم قوهی قضائیه هر چه سریعتر به وظیفهی خویش عمل نموده و بستر محاکمهی سران منافق فتنهبرانگیز را مهیا ساخته و آنها را به جهت رفتارهای شرمآورشان به مجازات برساند تا مرهمی بر داغهای بیشمار بر دل امت مسلمان باشد. پروردگارا ! در فرج امام مظلوم ما، منتقم خون حسین و عدالتگستر غایی تعجیل بفرما. آمین یا ربّ العالمین. صلوات.
|
درباره وبلاگ 
 |
